ناصرالدین شاه

فتحی استاد عاشقانه‌سرایی در بستر تاریخ است؛ «مدار صفردرجه»، «شب دهم»، «شهرزاد» و این‌بار «جیران». آثار حسن فتحی روایت‌هایی از دلدادگی در جنگ است و کودتا. «جیران» هم اثر خلف همین کارگردان است؛ روایتی از یک عشق قجری؛ یک روایت عاشقانه در بستر تاریخ.  اما آیا آثار این مولف عاشقانه‌سُرا را می‌توان روایتگر تاریخ هم نامید؟